چهار شب در لوفوتن.
با ریتم خودم.

سفر چطور چیده شد

یک پایگاه، با فاصله بین کوه‌پیمایی‌ها.

کل سفر از ۱۸ تا ۲۵ ژوئن بود، شامل پروازها از فرانکفورت و اسلو. چهار شب الیاسن از ۲۰ تا ۲۴ ژوئن بود. دو طرف این اقامت، روزهای رفت‌وبرگشت رو هم در مرخصی‌تون حساب کنید. برنامه‌های میانی رو اینجا دسته‌بندی کردم؛ نمی‌خوام تاریخی بذارم که دقیق یادم نیست.

یک پایگاه ثابت برای برنامهٔ من، مخصوصاً رینه و اُ، عالی بود. فقط یک بار باز کردن چمدون هم امتیاز داشت. اگر می‌خواید بیشتر شمال منطقه رو بگردید، محل اقامت رو با اون توقف‌ها هماهنگ کنید؛ کلبهٔ من مناسب مسیر خودم بود، نه مرکز همه‌جا.

رسیدن به مقصد

فرود در نیمه‌شب، وقتی بیرون هنوز روشن بود.

از لس‌آنجلس با لوفت‌هانزا، از طریق فرانکفورت به اسلو رفتم و بعد با نروژین از اسلو به اونِس (EVE). رسیدن نزدیک نیمه‌شب در حالی که آفتاب هنوز بیرون بود، شروع عجیب و فوق‌العاده‌ای بود. ساعت می‌گفت وقت خوابه؛ بیرون موافق نبود.

با اتوبوس به هتل Aiden by Best Western نزدیک فرودگاه رفتم و اون شب همون‌جا موندم. برای خواب خوب بود و صبحانهٔ شامل رزرو هم مفصل بود. صبحانه خوردم و صبح روز بعد مسیر کوتاهی رو تا فرودگاه پیاده رفتم تا ماشین رو بگیرم.

از هرتز اجاره کردم و وضعیت President’s Circle داشتم. ماشینم پولستار ۲ بود. اولش دربارهٔ ماشین برقی شک داشتم، ولی برای این سفر خیلی مناسب از آب دراومد.

الیاسن روربور / چهار شب

بله، برای منظره بیشتر دادم. بله، دوباره هم می‌دم.

بعد از دروازهٔ شیطان مستقیم تا الیاسن روربور رانندگی کردم و حدود ۷ شب رسیدم. وسایلم رو باز کردم، استراحت کردم و خوابیدم. لازم نبود یک توقف دیگه هم به اون شب بچسبونم.

کلبه پنجره‌های خیلی بزرگ رو به آب و کوه داشت و بالاش هم نورگیر بود. دو صندلی رو توی عکس می‌بینید؛ جای قهوهٔ صبح من. بهتر از این سخت پیدا می‌شد. برای منظره بیشتر پرداخت کردم و بعد هم حسابی تماشاش کردم.

هزینهٔ چهار شب اقامت ۱٬۷۴۴٫۴۵ دلار برای کلبه بود . خرج بزرگی بود، ولی موقعیتش برای برنامه‌ام عالی بود و دوباره می‌مونم. برای من منظره دلیل خوبی برای انتخاب این اقامتگاه بود.

صبحانه شامل رزرو بود؛ تخم‌مرغ، سوسیس، سالمون دودی و گزینه‌های زیاد دیگه. نانوایی مجموعه هم بود که می‌شد برای قهوه و شیرینی تازه پیاده رفت. شارژ رایگان ماشین در طول اقامت، رانندگی‌هایی که از این پایگاه داشتم رو پوشش داد.

قبل رزرو، منظرهٔ اتاق، پکیج صبحانه و شرایط شارژ رو بررسی کنید؛ این‌ها بخش مهمی از ارزش اقامت من بودن.

اولین کوه‌پیمایی / دروازهٔ شیطان

دروازهٔ شیطان: مسیر عالی، منظره پشت مه.

بعد تحویل ماشین، مستقیم به دروازهٔ شیطان رفتم که در برنامه‌ام Djevelporten نوشته شده بود. مه، باد و بارون بود. آمادگی بدنی داشتم و صعود از این نظر خوب پیش رفت، ولی سنگ‌های خیس و لیز بعضی بخش‌ها رو سخت می‌کردن.

به اون سنگ معروف گیرکرده بین صخره‌ها رسیدم. قدم گذاشتن روش داستان دیگه‌ای بود. سنگ خیس، جای پای لیز و منظره‌ای تقریباً سراسر مه؟ ترجیح دادم از همون جایی که ایستاده بودم عکس بگیرم.

کل برنامه حدود دو تا دو ساعت‌ونیم، با توقف و عکاسی طول کشید . دوباره می‌رم؟ صددرصد. آفتاب و آسمون صاف رو ترجیح می‌دم؟ قطعاً. دفعهٔ بعد روز صاف‌تر و کم‌بادتری انتخاب می‌کنم. آمادگی بدنی بالا رفتن رو آسون‌تر می‌کنه؛ سنگ خیس رو کم‌لیز نمی‌کنه.

شروع صبح زود

رینه‌برینگن ساعت ۴ صبح.

زنگ ساعت ۳:۳۰ صبح در تعطیلات منطقی به نظر نمی‌رسه. بااین‌حال تنظیمش کردم. روشنایی شب فرصت خوبی بود که قبل از شلوغی به رینه‌برینگن برسم. حدود ۴ راه افتادم. از محل پارک، تا جایی که یادمه تقریباً یک کیلومتر تا شروع صعود پیاده‌روی بود.

حدود ۲٬۰۰۰ پله یادمه. آمادگی بدنی داشتم و خوب بالا رفتم، ولی هنوز پله‌های زیادی بین تو و صبحانه قرار داره. بین راه جاهایی برای نشستن و نفس گرفتن هست. Visit Lofoten این مسیر رو سخت و پرشیب توصیف می‌کنه ؛ موقع برنامه‌ریزی راهنمای فعلی مسیر و پارکینگ رو بررسی کنید.

بالا فقط دو نفر دیگه بودن. آسمون اون‌قدر صاف بود که منظرهٔ کامل رو ببینم و بدون عبور مداوم آدم‌ها عکس بگیرم. نشستم و لذت بردم، به‌جای اینکه فوری برگردم پایین.

دید خوب بود، ولی باد شوخی نداشت. برای یک نمای پهپادی تلاش کردم و نزدیک بود پهپاد رو بکوبم. یهو عکس گرفتن از زمین سفت گزینهٔ خیلی خوبی به نظر می‌رسید.

تا ساعت ۷:۵۰ صبح به ماشین برگشته بودم ، یعنی کل برنامه حدود سه ساعت و پنجاه دقیقه طول کشید ؛ با مسیر دسترسی، توقف‌ها، عکاسی و وقت بالای کوه. موقع پایین اومدن، آدم‌های بیشتری بالا می‌رفتن. این زمان‌بندی برای بازدید من عالی بود.

بعد برای صبحانه و استراحت به الیاسن برگشتم. منظرهٔ کوه قبل از ۸ صبح و یک صبحانهٔ درست‌وحسابی بعدش؟ اون زنگ ساعت بخشیده شد.

بعدازظهر / اُ و یک پیاده‌روی بی‌برنامه

ظاهراً یک کوه‌پیمایی کافی نبود.

بعدتر به اُ رفتم و نزدیک نقطه‌ای که روی نقشهٔ عکسم «Margaux’s rock» نوشته بود، حوالی Litlandstabben، کوه‌پیمایی کردم. آدم‌های دیگه رو در حال رفتن دیدم و تصمیم گرفتم کشفش کنم.

زمین گِلی و ناهموار بود و دقت می‌خواست. منظره و حس ماجراجویی رو دوست داشتم، ولی پیاده‌روی آسونی نبود. مسیر رسمی برای اون اسم نقشه تأیید نکردم؛ برای همین اُ رو به‌عنوان مرجع منطقه پین کردم، نه مسیری که نتونم دقیق راهنمایی‌تون کنم.

بعد از حدود سه ساعت کوه‌پیمایی، برای ساشیمی سالمون به آنیتاز سیومات رفتم. خیلی خوب بود. بین این مسیر و رینه‌برینگن، سهم کوه‌پیمایی روزم کامل شده بود. برگشتن به کلبه و نشستن دیگه توجیه لازم نداشت.

منظرهٔ ساحل و کوه

کوالویکا: یک روز ساحلی، با صعود اضافه.

یک روز دیگه از کوه رد شدم و به ساحل کوالویکا رسیدم؛ به یک نقطهٔ دید بالاتر هم رفتم. هوا بارونی، بادی و کمی مه‌آلود بود. بااین‌حال عاشق منظره‌ها شدم و دوباره می‌رم.

کل برنامه حدود چهار ساعت . از نظر بدنی مشکلی نداشتم، ولی آسون نبود. بارون و باد سخت‌ترش کرده بودن. این مدل ساحل رفتن کفش کوه، آمادگی و بررسی هوا می‌خواد.

به یک نقطهٔ دید بالای ساحل هم رفتم، ولی اسم دقیق قله رو نمی‌تونم تأیید کنم. معمولاً ریتن رو همراه کوالویکا می‌رن. راهنمای کوالویکا و ریتن در Visit Lofoten اطلاعات مسیر و اطلاعیه‌های دسترسی رو داره. قبل رفتن اطلاعیه‌ها رو بررسی کنید، از جمله تعطیلی موقت برای تعمیر مسیر که تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام شده بود.

بعد کوه‌پیمایی برای قدم زدن به لکنس رفتم. بقیهٔ روز برنامهٔ سنگینی برای بازدید نداشتم و برگشتم استراحت کنم.

جای خالی در برنامه

یک روز آروم و بعد رانندگی برگشت.

یک روز بیشتر به استراحت و لذت بردن از کلبه گذشت. دستاورد بزرگی برای گزارش ندارم، مگر اینکه خوشحالی از انتخاب اقامتگاه حساب باشه! اصلاً حس عجله نداشتم و اگر دوباره برنامه بریزم، این فرصت نفس کشیدن رو نگه می‌دارم.

در مسیر برگشت به اونِس، در هنینگس‌ور ایستادم و از زمین فوتبال معروفش با پهپاد عکس گرفتم. توقف عکاسی بود، نه یک بازدید طولانی از روستا.

بعد نزدیک هتل فرودگاه برای شارژ با شارژر تسلا توقف کردم و ماشین رو پس دادم. دوباره در هتل اونِس نموندم. به اسلو پرواز کردم و قبل برگشت به خانه، نزدیک فرودگاه اسلو اقامت داشتم.

اجارهٔ ماشین برقی

ماشین برقی‌ای که نگرانش بودم، بخش آسون سفر شد.

دربارهٔ اجارهٔ ماشین برقی برای این سفر شک داشتم، ولی آخرش پولستار ۲ رو خیلی دوست داشتم. شارژ رایگان الیاسن رانندگی از کلبه رو پوشش داد و فقط قبل پس دادن ماشین به توقف شارژ تسلا نزدیک اونِس احتیاج داشتم. ماشین واقعاً دلیل زیادی برای اون همه نگرانی به‌م نداد.

پرداخت من مجموعاً ۱٬۱۴۰٫۵۷ دلار به هرتز بود . بیمهٔ اختیاری شرکت رو نگرفتم، چون روی پوشش اجارهٔ Amex Platinum خودم حساب می‌کردم. قبل چنین تصمیمی، شرایط کارت و قرارداد اجارهٔ خودتون رو بررسی کنید.

شارژ پولستار در ایستگاه تسلایی که استفاده کردم ساده بود. سازگاری همچنان به ماشین و ایستگاه بستگی داره: راهنمای تسلا در نروژ می‌گه ماشین‌های سازگار با CCS می‌تونن از ایستگاه‌های بازشده برای اون‌ها استفاده کنن و اپ، ایستگاه‌های در دسترس رو نشون می‌ده.

هزینه‌های من / دلار آمریکا

هزینه‌های ثبت‌شده برای دو مسافر.

این‌ها مبالغ ثبت‌شدهٔ پرواز، اقامت و ماشین این سفرن؛ قیمت امروز نیستن. در ستون هر نفر، هزینهٔ مشترک اقامت و ماشین نصف شده.

سهم هر نفر گرد شده؛ ممکنه جمع ردیف‌های نمایشی یک سنت با جمع کل فرق کنه. این هزینهٔ کامل سفر نیست: غذا، شارژ پولی و خرج‌های دیگه رو شامل نمی‌شه.

رزرو جداگانهٔ لوفت‌هانزا و نروژین نسبت به گزینه‌ای که اون موقع قیمت گرفته بودم حدود ۲۰۰ دلار صرفه‌جویی داشت. برای تاریخ خودتون کل قیمت‌ها رو مقایسه کنید و فاصلهٔ منطقی برای تعویض پرواز بذارید. با بلیت‌های جدا فرض نکنید شرکت بعدی مسئول از دست رفتن پرواز اتصالیتونه.

چی رو عوض می‌کردم؟

ریتم سفر رو نگه می‌دارم. کلبه رو هم.

همون چهار شب رو نگه می‌دارم و همون کلبه رو دوباره رزرو می‌کنم. کوه‌پیمایی عالی بود، ولی برگشتن به جایی که دوستش داشتم هم همین‌طور. برای پول دادن بابت منظرهٔ قشنگ و وقت نذاشتن برای دیدنش جایزه‌ای نمی‌دن.

اگر مسیرهای سخت، عکاسی و یک جای راحت برای استراحت بعدش رو دوست دارید، این ریتم ممکنه به شما هم بخوره. برای جابه‌جا کردن روزها با توجه به هوا جا بذارید. کوه‌ها فقط به‌خاطر اینکه شما اکسل درست کردید همکاری نمی‌کنن.

کوه‌پیمایی‌ها رو در هوای صاف‌تر و آروم‌تر تکرار می‌کنم. قهوه کنار پنجره رو هم تکرار می‌کنم؛ اون بخش هیچ تغییری لازم نداشت.