هوشی‌مین.
شلوغ. قابل‌مدیریت. دوست‌داشتنی.

شهری که توش جا افتادیم

چهار شب برای اولین سفر. بیشتر، اگر می‌خواید آروم‌تر بگردید.

هوشی‌مین رو خیلی دوست داشتم. شلوغ بود، ولی قابل‌مدیریت و واقعاً چیزی اذیتم نکرد. در منطقهٔ ۱ موندیم و از قدم زدن در ساعت‌های مختلف، دیدن مغازه‌ها و کافه رفتن لذت بردیم. من شخصاً هیچ‌وقت حس ناامنی نداشتم و قطعاً برمی‌گردم.

عمداً آروم پیش رفتیم، چون شروع چهار ماه سفر بود. لازم نبود همون هفتهٔ اول خودمون رو از پا بندازیم. کافه‌ها و آزادیِ بی‌هدف گشتن، بخش بزرگی از لذت حضورمون در شهر بودن.

برای اولین بازدید، چهار شب پیشنهاد می‌کنم. اگر چند تور یک‌روزهٔ خارج شهر می‌خواید، بیشتر بمونید. اقامت طولانی‌تر ما برای شروع آرومی که می‌خواستیم مناسب بود، ولی برای لذت بردن از هوشی‌مین لازم نیست عین ما سفر کنید.

پایگاه ما

تجربهٔ هتل KiN، شعبهٔ Ly Tu Trong.

برای هوشی‌مین، اتاق Executive City View در کین رزرو کردیم. رزرو هشت‌شبه‌مون صبحانه و مینی‌بار روزانه داشت. مت مسئول معرفی هتل در ویدیوها شد. یکی برنامه می‌ریزه، یکی اجرا می‌کنه.

مبلغ نهایی رزرو اصلاح‌شدهٔ ما ۱۷٬۹۴۲٬۸۳۲ دونگ برای اتاق، برای هشت شب بود که بین دو نفر تقسیم شد. این مبلغ رزروه، نه تراکنش نهایی تأییدشدهٔ کارت یا تضمین قیمت برای تاریخ شما.

موقعیتی که گشتن رو آسون می‌کرد.

کین برای ما پایگاه عالی‌ای بود. وسط منطقهٔ ۱ قرار داشت و به خیلی جاها پیاده می‌رسیدیم. این همه گزینه در فاصلهٔ پیاده، بیرون رفتن و گشتن رو راحت می‌کرد.

اتاق تمیز، با چند مزیت کوچیک.

اتاقمون تمیز بود و هر روز آب و نوشابهٔ رایگان می‌دادن. کار کوچیکی بود که در تمام مدت اقامت ازش خوشمون اومد.

صبحانه یکی از بهترین بخش‌ها بود.

از صبحانه واقعاً لذت بردیم. تنوع عالی بود، مخصوصاً میوه‌ها، و املت و تخم‌مرغ رو طبق سلیقه‌مون درست می‌کردن. توصیهٔ من: برای صبحانه وقت بذارید. اینجا جای یک لقمه برداشتن و دویدن نبود.

نقطه‌ضعفی داشت؟

راستش در طول اقامت هیچ مشکلی نداشتیم. موقعیت عالی بود و از هتل راضی بودیم.

دوباره می‌مونیم؟

قطعاً. کارکنان خیلی خوش‌برخورد بودن. ترکیب موقعیت، اتاق تمیز، نوشیدنی روزانه و صبحانه باعث می‌شه با خوشحالی دوباره کین رو رزرو کنیم.

شب ورود: هتل Vivian Airport Hotel Saigon.

چون دیر رسیدیم و تا روز بعد امکان ورود به کین نبود، یک شب در ویویَن موندیم. برای همون یک شب بد نبود. کین اقامت اصلی بود که دوباره با میل خودمون انتخابش می‌کنیم.

۲۱ سپتامبر / یک روز کامل بیرون شهر

کوچی و دلتای مکونگ: تور یک‌روزهٔ ۳۲دلاری ما.

از کلوک، نفری ۳۲ دلار آمریکا پرداخت کردیم و به نظرمون ارزشش عالی بود. از سوار شدن تا برگشت حدود ۱۲ ساعت طول کشید. روی کاغذ خسته‌کننده به نظر می‌رسه، ولی راهنمامون عالی بود و برنامه با توقف، استراحت و ناهار کافی خوب چیده شده بود.

رزرو ما تور Cu Chi Tunnels & Mekong Delta Day Tour با گزینهٔ Deluxe Transfer در کلوک بود. پکیج مینی‌بوس گروه کوچک رو انتخاب کردیم که حداکثر ۱۴ نفر، راهنمای انگلیسی‌زبان و منوی ثابت غیرگیاهی داشت. قیمت، مبلغ رزرو خود ماست.

سوغاتی قبل از تونل‌ها.

بعد از سوار شدن در منطقهٔ ۱، در یکی از توقف‌های اول آثار هنری ویتنامی ساخته‌شده با صدف و مواد دیگه رو دیدیم. خیلی قشنگ بودن و یکی کوچیک برای مامانم خریدیم. در توقف‌ها چیزهایی برای فروش بود، ولی کسی برای خرید فشار نمی‌آورد.

داخل تونل‌های کوچی.

من و مت هر دومون وارد تونل شدیم. راستش خیلی بد نبود. راهنما گفت این بخش رو برای بازدیدکننده‌ها کمی بزرگ‌تر از تونل اصلی کردن. این تجربهٔ ما از همون بخشه، نه تضمین راحت بودن برای همه.

میوه، موسیقی، آب‌نبات نارگیلی و شراب مار.

بعد از کوچی و ناهار ویتنامی، به‌سمت دلتای مکونگ رفتیم؛ بین دو بخش اصلی روز حدود دو ساعت رانندگی بود. اونجا همراه میوه موسیقی ویتنامی شنیدیم، درست کردن آب‌نبات نارگیلی رو دیدیم و چای با عسل خوردیم. قاب کندوی زنبور رو هم دست گرفتیم و مار دور گردنمون گذاشتیم.

هر دومون شراب مار رو امتحان کردیم. راستش؟ مزهٔ ویسکی می‌داد. بطری از خود نوشیدنی هیجان‌انگیزتر بود.

بین راه کلی میوه بود، بازدید از جزیرهٔ Thoi Son و قایق‌سواری هم داشتیم، بعد حدود دو ساعت تا هتل رانندگی کردیم.

نظر ما.

روزی فوق‌العاده و برای ما کاملاً به‌صرفه. ماشین می‌تونست بهتر باشه، ولی در کل شکایت مهمی نداشتیم. راهنما و ریتم برنامه یک روز طولانی رو لذت‌بخش کردن. کل روز رو خالی بذارید، انتظار رانندگی نسبتاً زیاد داشته باشید و قبل رزرو خدمات و شرایط سوار شدن پکیج فعلی رو بررسی کنید.

توقف‌های غذایی ما در سایگون

کجا خوردیم، چی دوست داشتیم و چی رو حذف می‌کنیم.

اگر بین بپ مه این و کوم تام موک انتخاب می‌کنید، من بپ مه این رو انتخاب می‌کنم و بان سئو سفارش می‌دم. پیتزا فورپیز هم یکی از غذاهایی بود که خیلی دوست داشتیم، مخصوصاً اسپاگتی با بوراتای دودی. اینجا سفارش‌ها و نظر واقعی‌مون رو می‌بینید، با غذایی که دفعهٔ بعد حذف می‌کنم.

قیمت‌های زیر جمع تقریبی دلار آمریکا برای دو نفر در زمان بازدید ماست؛ نه قیمت هر نفر یا قیمت امروز منو.

بپ مه این، شعبهٔ له تان تون (Bếp Mẹ Ỉn)

اینجا همه‌چیز رو دوست داشتیم، مخصوصاً بان سئو، پنکیک ترد ویتنامی . اگر فقط برای یکی از دو رستوران ویتنامی این فهرست وقت داشته باشید، انتخاب من همینه.

بدون رزرو رفتیم و فوراً نشستیم. غذا تقریباً ۲۵ دلار برای دو نفر بود.

سفارش‌های ما:

• بان سئو، پنکیک ترد ویتنامی
• سیخ گوشت کبابی و ورمیشل برنج
• مرغ کبابی

پیدا کردن در گوگل‌مپ ↗

پیتزا فورپیز (Pizza 4P’s)

همهٔ سفارش‌ها خوب بودن، ولی موردعلاقهٔ من اسپاگتی بولونز با بوراتای دودی بود . بله، در جایی به اسم پیتزا فورپیز رأی من به پاستاست! پیتزا و بقیهٔ غذاها هم عالی بودن.

حدود ۳۳ دلار برای دو نفر پرداخت کردیم ، شامل پیش‌غذا، غذای اصلی و یک دسر. تنها رستوران این فهرست بود که منتظر موندیم: بدون رزرو اسم نوشتیم و حدود ۴۵ دقیقه بعد میز گرفتیم . دفعهٔ بعد از قبل رزرو می‌کنم.

سفارش‌های ما:

• اسپاگتی بولونز با بوراتای دودی
• پیتزای گوشت گاو با سویا و سیر
• پورهٔ سیب‌زمینی تنوری با پنیر راکلت
• مرغ سوخاری با ادویهٔ شرقی
• تیرامیسوی خامه‌ای با ماسکارپونهٔ خانگی

پیدا کردن در گوگل‌مپ ↗

بعضی رستوران‌ها چند شعبه دارن. لینک‌های نقشه جست‌وجو هستن؛ اگر شعبهٔ دقیق بازدید ما تأیید نشده، شعبهٔ مناسب برنامهٔ خودتون رو انتخاب کنید.

بدون نیاز به برنامهٔ سنگین

قدم زدن در منطقهٔ ۱ و بازار بن‌تان.

بخش زیادی از وقتمون به قدم زدن در منطقهٔ ۱، دیدن مغازه‌ها و لذت بردن از کافه‌ها گذشت. بیرون بودن در ساعت‌های مختلف رو دوست داشتم. این پیاده‌روی‌های معمولی خودشون بخشی از جذابیت شهر بودن، نه فقط راه رسیدن به جاذبه‌ها.

بازار بن‌تان.

بازار نزدیک هتل بود و جای خوبی برای بازدید. کمی میوه و یک کاپشن گرب خریدیم. ظاهراً استفاده از گرب کافی نبود؛ لباسش رو هم لازم داشتم!

برای لباس و سوغاتی توصیه‌ام اینه که چونه بزنید و فوری قیمت اول رو قبول نکنید . این هم بخشی از تجربهٔ خرید ما بود.

چیزهایی که کمکمون کرد

رفت‌وآمد، پرداخت و هماهنگ شدن با بارون.

پیاده‌روی و گرب.

خیلی راه رفتیم و برای مسیرهای دیگه زیاد از موتورهای گرب استفاده کردیم. برای من واقعاً سرگرم‌کننده و لذت‌بخش بود. اگر با ترک موتور نشستن راحتید، می‌تونه خودش جزو تجربه باشه؛ ماشین گرب هم یک گزینهٔ دیگه‌ست.

برای فرودگاه، پیشنهاد من اینه که اپ گرب رو آماده داشته باشید و از داخلش ماشین بگیرید ، به‌جای انتخاب تاکسی همون‌جا. خودم دوباره همین کار رو می‌کنم.

پرداخت با کارت برای ما آسون بود.

در جاهایی که در هوشی‌مین رفتیم، کارت خیلی جاها قبول می‌شد و کارمزد اضافه ندیدیم. نسبت به بخش‌هایی از هانوی که دیدیم، هوشی‌مین کمتر توریستی به نظرم رسید. در هانوی جاهای بیشتری نقد می‌خواستن و بعضی‌ها برای کارت کارمزد داشتن. این‌ها مشاهدات توقف‌های خودمونه، نه قانون کلی برای دو شهر.

از صبح‌ها استفاده کنید.

در اقامت سپتامبر ما، صبح‌ها عالی بود و هر روز حدود ۵ یا ۶ عصر بارون می‌اومد. این الگویی بود که تجربه کردیم و صبح برای بیرون رفتن خوب بود. بااین‌حال برای بعدازظهر انعطاف می‌ذارم، نه اینکه فرض کنم هوا طبق برنامهٔ من پیش می‌ره.

فصل بعدی.

هوشی‌مین شروع آروم و لذت‌بخشی برای سفر ما بود و با خوشحالی برمی‌گردم. سفرنامهٔ آسیا رو برای ادامهٔ ویتنام و برنامه‌های چین و تایلند دنبال کنید. تجربه‌های انجام‌شده و رزروهای آینده جدا مشخص شدن.